Dlaczego kredyty w innych walutach też mogą być nieważne?

Mechanizm wadliwości jest analogiczny jak w sprawach frankowych. Banki zawierały umowy, w których:

• kurs waluty był ustalany jednostronnie przez bank w oparciu o własne tabele kursowe, bez obiektywnych, weryfikowalnych kryteriów,
• kredytobiorca nie był w stanie w chwili podpisania umowy ocenić rzeczywistej wysokości swojego zobowiązania,
• spread walutowy stanowił ukryte wynagrodzenie banku, o którego istnieniu kredytobiorca nie był informowany,
• nie informowały w sposób wystarczający o ryzyku walutowym

Takie postanowienia, niezależnie od tego, czy umowa dotyczy franka, dolara czy innej waluty, spełniają przesłanki klauzul niedozwolonych w rozumieniu art. 385¹ Kodeksu cywilnego. Jeśli po ich wyeliminowaniu umowa nie może dalej wiązać stron, sąd stwierdza jej nieważność w całości.

Warto przy tym pamiętać, że polskie orzecznictwo i prawo europejskie (dyrektywa 93/13/EWG) chronią konsumentów bez względu na to, w jakiej walucie kredyt był indeksowany czy denominowany.

Doprowadziliśmy do ugody w sprawie kredytu USD w zaledwie 2 miesiące!

Niedawno z powodzeniem zakończyliśmy sprawę dotyczącą umowy o kredyt hipoteczny indeksowany do dolara amerykańskiego, zawartej w grudniu 2008 roku. Kredyt opiewał na ponad 394 000 zł, czyli równowartość ponad 135 000 USD.

Przebieg sprawy

Sprawę rozpoczęliśmy od szczegółowej analizy umowy i sporządzenia wezwania do zapłaty wraz ze zgłoszeniem reklamacji, skierowanego do banku w październiku 2025 roku. Bank odrzucił reklamację, kwestionując zarówno abuzywność postanowień umownych, jak i samą dopuszczalność kredytów waloryzowanych kursem waluty obcej.

W grudniu 2025 roku złożyliśmy w imieniu klientów oświadczenie o potrąceniu wierzytelności. Połączyliśmy roszczenie klientów o zwrot świadczeń nienależnych z roszczeniem banku o zwrot wypłaconego kapitału. Pod koniec grudnia 2025 roku trafił do sądu pozew o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego oraz zapłatę.

Sąd Okręgowy w Krakowie (VIII Wydział Cywilny, sygn. VIII C 418/26) już w dniu 22 stycznia 2026 r. udzielił powodom zabezpieczenia roszczenia, wstrzymując obowiązek spłaty rat kredytu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Postanowienie to było istotnym sygnałem co do kierunku, w jakim zmierza ocena sprawy przez sąd.

10 marca 2026 roku, a więc zaledwie około 2 miesiące od złożenia pozwu, strony zawarły ugodę pozasądową, na mocy której bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz klientów kwoty blisko 62 500 zł (stanowiącej różnicę między świadczeniami spełnionymi przez klientów a wypłaconym przez bank kapitałem), a dodatkowo zwrócił koszty zastępstwa procesowego w kwocie 10 800 zł. Bank wycofał również swój pozew wzajemny o zwrot wypłaconego kapitału. Kredyt został zamknięty, a klienci zostali zwolnieni z dalszych zobowiązań wynikających z umowy.

Co decydowało o szybkim finale?

Kilka czynników złożyło się na tak sprawne zakończenie sprawy:

• Solidne przygotowanie przedprocesowe
  Staranna analiza finansowa, precyzyjne wyliczenie roszczeń oraz złożenie oświadczenia o potrąceniu przed wniesieniem pozwu znacząco skróciły czas potrzebny do osiągnięcia porozumienia.
• Jasna linia orzecznicza
  Sąd wprost poinformował strony, że podziela pogląd wyrażony w wyroku TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-396/24) i w postanowieniu Sądu Najwyższego z 9 lipca 2025 r. (I CSK 652/25), stosując teorię salda. To wyraźny sygnał dla banków, że dalsze prowadzenie sporu wiąże się z rosnącym ryzykiem procesowym.
• Postawa banku
  Część instytucji finansowych, dostrzegając niekorzystne dla siebie tendencje orzecznicze, coraz chętniej sięga po ugody. Szczególnie, gdy sprawa jest dobrze przygotowana, a roszczenia precyzyjnie udokumentowane.

Jakie kredyty walutowe możemy badać?

Jeśli masz kredyt hipoteczny lub inny kredyt bankowy indeksowany lub denominowany do:

• dolara amerykańskiego (USD),
• funta szterlinga (GBP),
• euro (EUR),

lub innej waluty obcej skontaktuj się z nami. Ocenimy, czy Twoja umowa zawiera klauzule niedozwolone i jakie roszczenia mogą Ci przysługiwać.

Doświadczenie zdobyte na setkach spraw frankowych, uzupełnione o najnowsze orzecznictwo TSUE i Sądu Najwyższego, pozwala nam skutecznie działać również w sprawach kredytów w innych walutach. Jak pokazuje opisany wyżej przypadek, sprawę można zakończyć szybko i korzystnie dla kredytobiorcy.

Artykuł Nie tylko franki! Sprawy o nieważność kredytów w USD, GBP, EUR i innych walutach też wygrywamy w sądzie! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

SBB to ruch społeczny, który od lat walczy o sprawiedliwość dla konsumentów, w szczególności tych, którzy zmagają się z problemami wynikającymi z kredytów frankowych. Ich misja – zatrzymanie procederu łamania polskiego i europejskiego prawa przez banki – idealnie współgra z naszymi celami i wartościami.

Rekomendacja przez SBB to nie tylko znak uznania, ale także możliwość korzystania z szerokiej wiedzy, najnowszych badań oraz wsparcia ze strony zaangażowanej społeczności. Dzięki temu możemy jeszcze efektywniej wspierać naszych klientów.

Zachęcamy wszystkich, którzy szukają profesjonalnej pomocy prawnej w sprawach frankowych, do kontaktu.

Artykuł Adwokat Magdalena Barta w gronie adwokatów rekomendowanych przez Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

Artykuł Ważne! 24 marca 2024r. odbędzie się rozprawa w TSUE! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

W każdą środę, w godzinach 14:00-16:00, mecenas Magdalena Barta, specjalizująca się w kredytach frankowych, oferuje bezpłatne porady prawne. Jest to unikalna okazja, aby rozwiać Twoje wątpliwości, przedyskutować indywidualną sytuację i przedstawić możliwe opcje działania. Naszym celem jest zapewnienie Ci skutecznych rozwiązań.

Zadzwoń pod numer: 512 100 855 i skorzystaj z konsultacji. Pamiętaj, że dobra rada na początku może zaoszczędzić Ci wiele problemów w przyszłości. 

Więcej na temat skuteczności naszych działań w sprawach frankowych przeczytasz na podstronie „Nasze wyroki”.

Artykuł Darmowe konsultacje w sprawie kredytów frankowych z adw. Magdaleną Bartą! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

należy interpretować w ten sposób, że:

w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej z konsumentem przez instytucję kredytową, a to ze względu na to, że umowa ta zawierała nieuczciwe warunki, bez których nie mogła dalej obowiązywać, przepisy te stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja ta ma prawo żądać od tego konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi.

TSUE po raz kolejny wyraźnie potwierdził, że banki nie mogą liczyć na żadne dodatkowe kwoty, wykraczające poza zwrot wypłaconej Kredytobiorcy kwoty kredytu oraz odsetki za opóźnienie liczone od dnia wezwania do zapłaty.

Trybunał podkreślił, że odpowiedź na pytanie prejudycjalne, które skierował do TSUE Sąd Okręgowy w Warszawie, można wywieść w sposób jednoznaczny z dotychczasowego orzecznictwa, w tym przypadku z wyroku z dnia 15 czerwca 2023 r., Bank M. (Skutki uznania umowy za nieważną) (C‑520/21, EU:C:2023:478)

Przypominamy, że Trybunał w wyroku z 7 grudnia 2023r., C-140/22 (o którym pisaliśmy TUTAJ), wykluczył już jakąkolwiek możliwość żądania od kredytobiorców kwot wykraczających poza wypłacony kapitał, z wyjątkiem żądania odsetek za opóźnienie w spełnieniu tego świadczenia, liczonych od dnia wezwania do zapłaty. Tym samym Trybunał potwierdził, że banki nie mogą liczyć na żadną dodatkową rekompensatę poza żądaniem od kredytobiorcy zwrotu kwoty wypłaconego kapitału.

Podpowiadamy, że świat synonimów stoi przed sądami otworem i dla pewności można skierować do TSUE koleje pytania o to czy bankom nie należy się przypadkiem odszkodowanie, refundacja, zadośćuczynienie, indemnizacja, satysfakcja, zwrot kosztów, tudzież wynagrodzenie krzywd.😉

Artykuł Kolejne postanowienie TSUE ws. nienależnego wynagrodzenia dla banków! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

W dniu 17 listopada 2023r. wpłynął do sądu złożony przez nas pozew o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego, zawartej z poprzednikiem prawnym Getin Noble Bank S.A. z siedzibą w Warszawie w upadłości – Getin Bank S.A. w Katowicach – DOM Oddział w Łodzi, w 2007 r. (z uwagi na stwierdzenie nieważności umowy kredytu), a już 21 listopada 2023r. powodowie uzyskali zabezpieczenie roszczenia niepieniężnego, na podstawie art. 755 § 1 pkt. 1 k.p.c. poprzez wstrzymanie obowiązku dokonywania spłaty rat kredytu.

Na tym właśnie polega rozpoznawanie spraw bez zbędnej zwłoki.

Dla przypomnienia warto podkreślić, że zgodnie z treścią art. 737 zd. 1 k.p.c. wniosek o udzielenie zabezpieczenia podlega rozpoznaniu bezzwłocznie, nie później jednak niż w terminie tygodnia od dnia jego wpływu do sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. 

Rzadkością jest niestety wydawanie postanowień zgodnie ze wskazanym wyżej terminem.

Tym bardziej cieszą takie orzeczenia.

Artykuł Zabezpieczenie w 4 dni! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

17 października 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (I ACa 1348/22) utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy, oddalający żądanie mBank w powyższym zakresie.

To bardzo dobra wiadomość dla kredytobiorców frankowych, a wyrok w pełni wpisuje się w rozstrzygnięcie TSUE z 15.06.2023 w sprawie C-520/21.

Kwestie roszczeń podnoszonych przez banki za bezumowne korzystanie z kapitału analizowaliśmy również na łamach naszego bloga w artykule „Odwet banków – Czy kredytobiorcy powinni obawiać się roszczeń za bezumowne korzystanie z kapitału?” – zachęcamy do lektury, a także do kontaktu z naszymi ekspertami w sprawach frankowych.

Artykuł Bank nie dostanie wynagrodzenia! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

W jednym z ostatnich artykułów „Kredyt frankowy a rozwód” wyjaśnialiśmy i omawialiśmy zagadnienie tzw. współuczestnictwa koniecznego, w kontekście wspólnego występowania byłych małżonków w sprawie o ustalenie nieważności umowy kredytu frankowego.

Dotychczas, sądy w zdecydowanej większości przyjmowały, że po stronie byłych małżonków zachodzi współuczestnictwo konieczne i byli małżonkowie muszą wspólnie wystąpić z powództwem przeciwko bankowi. W uchwale w sprawie o sygn. III CZP 12/23, Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, że po stronie powodowej nie zachodzi współuczestnictwo konieczne, zatem byli małżonkowie nie muszą występować wspólnie z powództwem o unieważnienie umowy kredytu frankowego.

Artykuł Przełomowe orzeczenie SN ws. współuczestnictwa kredytobiorców! pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

Sprawę prowadzą adwokat Mariola Rozmus i radca prawny Konrad Rojkowicz.

Artykuł Zawieszenie spłaty rat kredytu przez Sąd Okręgowy w Krakowie w sprawie przeciwko BNP Paribas Bank Polska S.A. pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.

TSUE przychylił się do opinii Rzecznika Generalnego i uznał, że banki nie mogą domagać się od kredytobiorców wynagrodzenia za korzystanie z kapitału!

Zgodnie z wydanym dzisiaj, długo oczekiwanym zarówno przez Frankowiczów, jak i banki, wyrokiem w sprawie C-520/21, TSUE wskazał, że w kontekście uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną w całości, w związku z tym, że nie może ona nadal obowiązywać po usunięciu z niej niedozwolonych postanowień, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich:

• nie stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą konsument ma prawo żądać od instytucji kredytowej rekompensaty wykraczającej poza zwrot miesięcznych rat i kosztów zapłaconych z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do dnia zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/13 i zasady proporcjonalności,
• stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę  ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do dnia zapłaty.

Powyższy wyrok jest szczególnie istotny, dla osób, które w obawie przed żądaniami banku, nie podjęły dotąd żadnych działań, aby uwolnić się od nieważnej umowy.

Wyrok TSUE daje Frankowiczom zielone światło!

Artykuł Wyrok TSUE z 15.06.2023 r. pochodzi z serwisu R&S Kancelaria Radców Prawnych.